ذوالنون مصری یکی از مشاهیر جهان اسلام است که در آثار تاریخی نوشته‌شده راجع به عرفان و عرفای مسلمان از او به تعدد نام رفته است. او در عرقان اعتبار بالایی دارد. با وجود این، به گفتۀ فان اس، اطلاعات دقیق و منسجم چندانی از وی در دست نیست و هرآنچه هم که در دست هست عمدتاً از منابع و کتب مشرق اسلامی، یعنی عراق و ایران است. در مقالۀ پیش رو فان اس کوشیده است تا ردی داده‌های مربوط به او را در یکی از منابع مهم سیره‌نگاری کمتر شناخته شده بجوید که از آن نویسنده‌ای مصری است و به همین سبب این منبع را از حیث سندیت در خور توجه می داند. این اثر تاریخ علماء اهل مصر ابن طحّان بوده و به ذکر سلسلۀ سماع و استماع شاگردان و استادان علوم و معارف آن دیار می‌پردازد. بر همین اساس سماع و استماع است که فان اس از کسانی که از ذوالنون استماع و روایت کرده‌اند عنوان حلقۀ ذوالنون را اطلاق می‌کند. از آن کتاب فقط یک نسخۀ مخطوط موجود بوده است و همین امر به گمان فان اس بر ارزش تاریخی این سند افروده است. در عین حال نویسنده از دیگر منابعی که مطالبی دربارۀ ذوالنون دارند غافل نیست.