نویسنده ابتدا با نقل مطالبی از تولستوی و کامو به ضرورت بحث از معنای زندگی می­‌پردازد و این موضوع را نه تنها برای فیلسوفان بلکه برای هر فردی مهم و فوری می­‌داند. بخشی از اهمیت و فوریت موضوع به این دلیل است که بسیاری از جنبه‌­های دیگر زندگی و تصمیم­‌گیری در مورد آنها بستگی به پاسخی دارد که به پرسش از معنای زندگی می‌­دهیم. اما این پرسش معنای واحدی ندارد. سه معنا برای این پرسش ذکر می‌­شود که گرچه از هم متمایزند اما با هم مرتبطند. از سوی دیگر، در پاسخ به پرسش از معنای زندگی سه رویکرد متفاوت وجود دارد. در رویکرد اول، ایمان به خدایی که از ویژگی‌­های خاصی مانند کمال مطلق برخوردار است به زندگی معنا، هدف و ارزش می‌­دهد. در رویکرد دوم، خدایی وجود ندارد و از این رو زندگی معنای عینی یا فراطبیعی ندارد و معنای زندگی را باید در امور طبیعی یافت. در رویکرد سوم، به خود پرسش از معنای زندگی پرداخته می‌­شود. برخی معتقدند که این پرسش از لحاظ معرفتی بی‌معناست اما برخی دیگر آن را معقول و بامعنا می­‌دانند. نویسنده در پایان به موضع خود در خصوص معنای زندگی، که در رویکرد دوم قرار می‌­گیرد، اشاره می‌­کند.